چیزهایی که رضا طایفی می نویسد
برگ ها در سفرند
تا به گورستانی گل آلود بماسند و بمیرند
عشق ها در گذرند
تا به بن بست خودشیفتگی ها بیفتند
نه نوازشی نه قراری
هرجایی من کجایی
رخت هایت بر بند غریبگی آویزند
چشمها به آنها دوخته ماند
دست به دست در جنگلی بودیم
درختهای بلند قامتِ ماشین و چهره و خوشی
تو همانجا گم شدی
کاریکاتوری که می بینید تمثالی از چهره پف آلود میر حسین موسوی است که از خوابی بیست ساله برخاسته اند.این کاریکاتور را برای نشریه ایرانیان که در سطح دانشگاههای کشور توزیع می شود، کشیده ام. امید است ایشان هر چه سریعتر ضمام امور را به دست گرفته و برای مملکت خود مفید فایده قرار گیرند!
راستی اکنون بنده سربازی کچل و آش خوار می باشم که در مرخصی به بهانه کنکور کارشناسی ارشد به سر می برم.
وقتی که کار تمام شد متوجه شدم سوتیهای بسیار دهشتناکی در کار است. این کارتون هم برای سایت ماله خودمان کشیده شده است. برای بزرگتر دیدن این تخم دوزرده ادامه نوشته را فشار دهید.
به هر حال باید تمرین کرد. شما هم اگر سوتی دیده اید پسغامی درباره آن بگذارید.
به فرخندگی شب یلدا این کارتون نه چندان با ارزش را برای سایت مـــــاله کشیده ام. از دیدگاه شما چگونه است؟
باز هم برای بهتر یدن این تخم دو زرده روی ادامه نوشته کلیک کنید.
اين كارتون شايد ميتوانست سكوي پرتابی به سوي كار مطبوعاتي باشد كه نشد.قرار بود در ويژه نامه اي در آستانه انتخابات رياست جمهوري سال ۸۴ براي روزنامه اقبال اين كار و يك كار ديگر چاپ شود كه بنا به كنشهايي، آن ويژه نامه (كه براي استان يزد بود) هرگز چاپ نشد. البته آن زمان هنوز براي كار مطبوعاتي زود بود ولي تجربه جالبي ميشد.يادش به خير روزهايي كه در كنار يحيي مسعودي و محمد لكي و حمزه غالبي مطلب مينوشتيم. من طنز مينوشتم و يحيي سردبير بود.لك و حمزك هم جدي بازي در ميآوردند.يادش به خير.
براي بزرگتر ديدن اين تخم دوزرده "ادامه نوشته" را بفشاريد.
دوستانی که می خواهند این تخم دوزرده را موشکافانه تر ببینند روی "اینجا" یا "ادامه نوشته" کلیک کنند.
این هم کاریکاتورهایی از دو چهره خبر ساز چند ماهه گذشته در ایران
محمود احمدی نژاد که با زبان خود آخر سر همه ما را به باد خواهد داد!همچنین آرم دانشگاه آزاد را به این دلیل زیر پایش کشیده ام که ماه گذشته با فرمان انتقال دانشجویان غیر بومی به نزدیکیهای بوم خودشان،تلاش کرد که همزمان با محبوب کردن خود شاخ و شانه ای هم برای دار و دسته جاسبی و قله داران بکشد.
این هم اکبر گنجی که پای باورهایش ایستاده و هنوز آزاد نشده است.وانگهی اکنون دیگر گنجی چنین دماغش چاغ نیست!
